Stade de France
Idea budowy stadion pojawiła się w latach dziewięćdziesiątych ale dopiero po przyznaniu prawa organizacji Francji Piłkarskich Mistrzostw Świata. Budowano go w latach 1992-1997. Stadion otwarto dwudziestego ósmego stycznia 1998 roku, w towarzyskim spotkaniu Francja pokonała Hiszpanię po golu Zidana. Miesiąc później swój pierwszy mecz rozegrali francuscy rugbiści pokonując kolegów z Anglii. Pojemność to prawie osiemdziesiąt tysięcy miejsc siedzących. Oprócz meczy Mistrzostw Świata i rozgrywek Pucharu Sześciu Narodów w Rugby odbywają się tutaj koncerty wszelakich zespołów muzycznych. Dwukrotnie gościł tutaj finał piłkarskie Ligi Mistrzów. Regularnie od samego początku istnienia stadionu rozgrywa się na nim finał pucharu Francji. Zdarzało się , że niektóre z francuskich drużyn klubowych grały na nim w europejskich pucharach. W roku 2005 kiedy Paryż zgłaszał kandydaturę do organizacja olimpiady w 2012 roku , Stade de France miał być swego rodzaju atutem dla Francji. Jak wiadomo plan nie powiódł się. Obecna pojemność stadionu wynosi niewiele powyżej osiemnastu tysięcy. W 2010 roku obiekt ma już pomieścić pięćdziesiąt tysięcy osób. Jest stadion dzierżawiona przez najlepszy poznański klub czyli Lech Poznań. Gra na nim wszystkie swoje mecze. Budowa tego obiektu rozpoczęła się w roku 1968 , był budowany wedle ówcześnie propagowanych wzorców czyli poprzez usypywanie wału ziemnego. Najzagorzalsi fani mają swoje miejsce na stadionie , nazywane jest ono kotłem. Do ciekawostek należy fakt , że w czasie prac przy renowacji obiektu , pomiędzy pierwszą i drugą trybuna odnaleziono stary pruski bunkier, który znacząco utrudniał pracę. Kiedy się z nim uporano , postanowiono , że swe miejsce będzie miał tam telebim. Od początku istnienia stadionu ławki wbrew standardom nie były drewniane a plastikowe. Wykonane były z kiepskiego materiału , który łatwo się ścierał powodując zabrudzenia na ubraniach kibiców. Plastikowe krzesełka była bardzo łamliwe, tworzyły ostre krawędzie , niebezpieczne dla użytkowników.