Grobowiec Mauzolosa
Jak wszyscy perscy królowie, Mauzolosa był gorącym miłośnikiem greckiej sztuki i kultury. W czasie swoich rządów ogłosił konkurs wśród budowniczych greckich, na najpiękniejszy projekt grobowca. Zwycięzcami konkursu stali się architekci Satyros i Pyteos. Na pięciostopniowej podstawie, o wymiarach 33 m x 39 m, wznosił się potężny, masywny sześcian o długości 27 metrów i szerokości 33 metry. Na nim stała właściwa budowla grobowca. Cella otoczona była 39 kolumnami, o wysokości 11 metrów. Na nich spoczywał dach, zwieńczony marmurową kwadrygą. Cały grobowiec miał wysokość 49 metrów. Był on jak na owe czasy zupełnie niezwykły. Panującym kierunkiem w architekturze greckiej było położenie poziome. Grobowiec Mauzolosa, wznosił się jednak wzwyż. Fakt, że pierwsze w świecie mauzoleum stało się piątym cudem świata, ma nie tylko związek z niezwykłym sposobem budowania. Na fryzach i płaskorzeźbach grobowca, rzeźbiarze stworzyli niepowtarzalne dzieła sztuki. Przedstawiono tam wyścigi zaprzęgów, walki Amazonek i bogów. Marmurowe figury były zaś lustrzanym odbiciem antyku. Najstarszym i jednocześnie jedynym dobrze zachowanym cudem świata, jest piramida Cheopsa w Gizie. Z powodu swej wielkości, nazywana jest także Wielką Piramidą i jest umieszczona jako pierwsza na liście siedmiu cudów świata. Piramida ta jest, z wyjątkiem chińskiego muru, największą wzniesioną przez człowieka budowlą. Ma 146,6 m. wysokości, zaś waga jej sięga 6400 000 ton. Na plac budowy wybrano uskok pustynnego płaskowyżu. Było to twarde podłoże, które mogło utrzymać jej ciężar. Praca nad budową trwała około 30 lat i zgromadziła 100 000 pracowników. Mężczyźni przeprawiali się promem przez Nil i maszerowali w stronę kamieniołomu. Z litej skały odrywali kamienne bloki i za pomocą dłuta, piły i wiertła, nadawali im odpowiednią wysokość i szerokość. Używając lin i dźwigni, umieszczali blok na drewnianych saniach, które ciągnęli aż do brzegów Nilu. Stamtąd zabierani byli przez barkę na drugi brzeg. Po 20 latach powstał rdzeń piramidy. Uskoki wypełniano wówczas kamieniami tak, że ściany piramidy pozbawione zostały kantów. Cztery trójkątne płaszczyzny, na koniec obłożono białymi wapiennymi płytami. Piramida ta nie jest jednak tylko kamienną masą. Wewnątrz budowli znajduje się system korytarzy. Pasaż i wielka galeria prowadzą do krypty faraona.