Architektura świata

Na tym stadionie rozgrywają swoje mecze dwie monachijskie drużyny piłkarskie F.C Bayern oraz TSV. Może pomieścić ponad sześćdziesiąt dziewięć tysięcy widzów. Budowany w latach 2002-2005 z myślą o piłkarskich Mistrzostwach Świata w Niemczech w 2006 roku. Mecz inaugurujący miał miejsce trzydziestego maja dwa tysiące piątego roku pomiędzy drużynami TSV Monachium i F.C Norymberga. Powszechnie uznany za , obok Wembley, najnowocześniejszy i najbardziej ciekawy architektonicznie obiekt sportowy na świecie. Ciekawostka dotyczącą stadionu jest to, że zmienia on swój kolor w zależności od tego kto jest gospodarzem spotkania. Jeśli jest to Bayern stadion nabiera ” czerwoności” a jeśli TSV stadion jest niebieski. Jest to możliwe dzięki nietypowej fasadzie i dachu stadionu , które zbudowane są z cienkich foliowych poduszek , nadmuchiwanych powietrzem i podświetlanych na różne kolory. Koszt oświetlenia stadionu rodzi ogromne koszty, jednak w pogodną noc stadion można dostrzec nawet z odległych austriackich szczytów. Stadion Śląski miał zbudowany już przed II Wojną Światową , jednak pokrzyżowała ona plany budowy tego obiektu. Budowa rozpoczęła się pod koniec lat czterdziestych dwudziestego wieku, warto w tym zaznaczyć ,że przy budowie wielu pracowało w czynie społecznym , wypracowując tym samym ogromny zysk. Stadion został zbudowany w największym ówczesnym park miejskim , czyli parku chorzowskim. Prace zakończyły się w roku 1956, inauguracyjne spotkanie z Niemiecką Republika Demokratyczną w święto państwowe dwudziestego drugiego lipca przegrane dwa do zera. Rok 1959 to założenie na stadionie pierwszego w Polsce sztucznego oświetlenia na obiekcie sportowym. Oficjalnie chorzowski stadion stał się naszym obiektem narodowym dopiero w roku 1993. Jego modernizacja trwa od roku 1995 , jednak przebiega ona w ślimaczym tempie. Rekordowa frekwencja wyniosła sto dwadzieścia tysięcy osób , jednak obecnie maksymalna pojemność to niewiele powyżej pięćdziesiąt tysięcy. Nasz reprezentacja rozgrywa na nim wszystkie ważne mecze w eliminacjach do turniejów międzynarodowych.

Bardzo wielu osobom Grecja kojarzy się właściwie głównie ze wspaniałymi świątyniami. Zachwycając się ich pięknem, zapominamy bardzo często o tym ile wspaniałych budowli innego przeznaczenia nas tam otacza. Bardzo ważnymi obiektami architektonicznymi Grecji są teatry. Słyną one z wyjątkowo doskonałej akustyki jaką gwarantują, gdyż wznoszone były na planie koła. Pierwowzorem greckich teatrów jest teatr Dionizosa, który został wzniesiony u podnóża Akropolu w roku 420 p.n.e.. Potrafił on pomieści aż 30 tysięcy osób, co na ówczesne czasy było naprawdę nie lada wyczynem. Grecja słynie również ze sportu, więc i obiekty sportowe stanowią wizytówkę architektoniczną tego kraju. Największe zbiorowisko tego typu budynków znajduje się w Olimpii, czyli miejscu gdzie po raz pierwszy odbyły się igrzyska olimpijskie. Miało to miejsce w 776 roku p.n.e. Największa ilość budynków użyteczności publicznej pochodzi z okresu hellenistycznego. Wtedy to budowane były tzw. gimnazjony, czyli zespoły obiektów sportowych, sądy, biblioteki oraz pałace. Greccy architekci stosowali w swoich projektach trzy główne porządki architektoniczne: dorycki, joński oraz koryncki. Porządek dorycki oraz joński wykształcił się w końcowym okresie archaizmu, czyli kiedy to świątynie budowane były jeszcze z drewna. Styl koryncki pojawił się dużo później i dodatkowo był stosowany dość rzadko. W każdym z tych porządków dość podobne były zasady ich kształtowania oraz główne elementy. Architektura grecka to bardzo okazałe kolumny i to właśnie one stanowiły wyróżniki danego stylu. Podstawowym elementem każdej świątyni są właśnie kolumny z głowicą, następnie belkowanie z trójkątnym frontonem na którym to oparty był cały dach. We wnętrzu takiego frontonu umieszczanie były zazwyczaj różnego rodzaju rzeźby. Istnieje pewna zasadnicza różnica między tymi porządkami. Porządek dorycki to wyjątkowo masywne i surowe architektonicznie budowle. W przypadku dwóch pozostałych odznaczają się one zdecydowaną lekkością, smukłością jak również piękną dekoracyjnością. Niewątpliwie jednak wszystkie te style są bardzo piękne.